Af en toe stilstaan om het uitzicht te bewonderen levert nieuwe inzichten

Ursela Schennink, Head of Communications, TenneT

In 2003 schreef Loesje: "Blijf af en toe stilstaan om het uitzicht te bewonderen." Een quote die voor mij enorm past bij de Corona-periode van de afgelopen maanden, die naast het gemis van persoonlijk contact en enkele verdrietige momenten, ook mooie inzichten heeft gebracht. En snelle aanpassingen aan 'de nieuwe werkelijkheid'.

Ik ga de rust en het ritme van ons gezin in coronatijd proberen te koesteren. De stress die collega's en vrienden met jonge kinderen hebben gehad om werk en thuisonderwijs te combineren, die heb ik niet gehad. Met drie "bijna" puber-af-dochters thuis (20, 2x18) en allebei zakelijk een volle agenda en een drukke gezinskalender waren we het afgelopen jaar vaak fully booked. Weinig samen eten, iedereen onderweg van of naar sport, sociale activiteiten, vrijwilligerswerk of bijbaantjes. Tot coronatijd. Hoewel we altijd ons best deden samen te eten, kwam het er onder de streep maar een paar keer in de week van.

Nu al die sociale afspraken, sportmomenten en andere bezigheden zijn weggevallen, met uitzondering van de boodschappen voor oma, is er tijd en ruimte. Na de eerste onwennige weken hebben we ons allemaal aangepast. We koken weer samen, doen 's avonds 30-seconds, kaartspelen, monopoly of yahtzee en vanwege het mooie weer hebben mijn dochters en ik de hele coronatijd samen twee keer per week gesport, met volle flessen water als gewichten en een play list met een mix van muziek van nu en toen. En natuurlijk nu het al zo lang duurt is er ook de irritatie, want zeg nu zelf op die leeftijd wil je niet alleen je ouders zien, je wilt de boer op. Met vrienden samen zijn, de wereld ontdekken. Maar we gaan proberen dit samenzijn -ook nu gelukkig de gedeeltelijke lock down is opgeheven– wel een beetje vast te houden. De 'samen koken avond' en de kookdag van de meiden houden we erin.

Natuurlijk moest ik even wennen aan de hele dag (video)bellen, zeker omdat ik per 1 juli bij TenneT Head of Communications word en mijn teamleden in Duitsland graag 'live' wilde ontmoeten. Toch zijn we allemaal snel gewend geraakt aan deze nieuwe werkelijkheid. Ik heb een aanzienlijke hoeveelheid zakelijke partners en vooral veel collega's gesproken via Zoom, Facetime, Webex of Microsoft Teams. En juist omdat die gesprekken thuis plaats vonden, waren ze misschien wel persoonlijker en opener van aard dan normaal. Meer oog voor de persoonlijke verhalen van anderen, de worsteling met kinderen thuis, maar ook de aandacht voor een collega die door corona haar moeder heeft verloren. Daar hebben we samen lang bij stilgestaan.

Als afdeling communicatie hebben we in enkele weken tijd goeie nieuwe digitale concepten ontwikkeld voor participatie met de omgeving bij enkele infrastructurele projecten en werksessies georganiseerd met de politiek over systeemintegratie en de kansen die waterstof biedt. Inclusief polls en animaties. Dat in plaats van de geplande live bijeenkomsten. Het was aanpoten, maar de flexibele opstelling van iedereen inclusief support van IT zorgde ervoor dat binnen no-time iedereen was meegenomen in de nieuwe aanpak inclusief training. Up and running.

Ik werd me wel heel erg bewust van de eenzaamheid ook, die corona voor sommigen met zich mee heeft gebracht. Dat bewustzijn heeft er ook voor gezorgd dat mijn contact met mijn moeder de afgelopen weken maand sterker is geworden. Ze woont alleen en heeft COPD. Vanwege het goede weer hebben we als gezin haar veel opgezocht, op afstand in haar tuin. Ik zorg voor de boodschappen en andere kleine zaken en de meiden gaan iedere week op bezoek. We hebben meer mooie gesprekken gevoerd in de afgelopen tijd. Ik neem er meer tijd voor. Om stil te staan. Het is gek eigenlijk dat corona er voor nodig was, maar ik ben ook dankbaar dat wij, evenals heel veel andere mensen het moment hebben aangegrepen om hier en daar te resetten, aan te passen en het juiste te doen. Het is fijn dat we weer meer naar buiten kunnen, dat er meer beweging komt, maar de inzichten van het stilstaan neem ik mee.