Het is een illusie dat wij alles kunnen beheersen

Mardjan Seighali, directeur-bestuurder UAF

Het leven heeft mij een enorm aanpassingsvermogen geschonken. Ze noemden mij eens een ‘overlever met vechtlust’ en daar zit wat in. Maar ik beschouw mezelf niet alleen als een overlever, ook wel eens als een kunstenaar die de kunst van het leven heeft leren kennen. Op Wereldvluchtelingendag (20 juni) heb ik vorig jaar, op uitnodiging van Manon, mijn levensverhaal met jullie gedeeld. Althans een klein deel daarvan. Toen in 1979 in mijn geboorteland Iran het bewind van de sjah viel, werd ik als 15-jarige actief voor een progressieve partij. Ik bezocht bijeenkomsten en verspreidde pamfletten. Dat kwam mij duur te staan toen Ayatollah Khomeini aan de macht kwam. Mensen die op de een of andere manier betrokken waren bij een progressieve partij, werden als staatsgevaarlijk beschouwd. Iedereen die zich tegen de islamitische republiek had gekeerd, was in levensgevaar. Dit gold ook voor mij. Op mijn 17e belandde ik in de gevangenis. Ik heb in totaal anderhalf jaar vastgezeten. Dit heeft mijn leven voorgoed veranderd. Die anderhalf jaar vormen een breuk in mijn leven - er is de tijd ervoor en de tijd erna. Als ik je dit vertel denk je waarschijnlijk 'o wat heftig'. Ja, dit is ook heftig. Ik draai er niet meer omheen. Lang heb ik mijn verleden weggestopt. Weg met al die ballast. Ik wilde lichtheid in mijn nieuwe bestaan. Mijn angst, pijn, kwetsbaarheid en verlies verstoppen. Nu ga ik er op een andere manier mee om. Binnenkort verschijnt mijn levensverhaal in boekvorm en kan iedereen lezen wat ik heb meegemaakt en hoe mij dat heeft gevormd. Als daar eens gelegenheid voor is bij Topvrouwen vertel ik er graag meer over.

Wat heeft dit allemaal met Flexibility te maken? Eigenlijk alles. Gevangenis, angst, verlies, vluchten, landen.... steeds maar opnieuw beginnen heeft mij aanpassingsvermogen geschonken. Bij een dreiging laat ik mij niet leiden door paniek of een gevoel van machteloosheid. Ik laat de onrust toe, durf mijn zorgen te voelen en deze te delen met mijn dierbaren. Dit geldt ook voor de zakelijke sfeer. Een zorg delen met collega’s is geen teken van zwakte maar mijns inziens van kracht. Het leven heeft mij geleerd om te accepteren dat je kwetsbaar bent, maar je moet nooit onderschatten hoe weerbaar je ook bent. Flexibility, of aanpassingsvermogen, betekent dat ik bedenk wat ik zelf kan doen om mijzelf en anderen te steunen en beschermen, of het nu gaat om corona of andere bedreigingen. Het betekent vooral niet alles proberen te controleren. Leiderschap is als ouderschap. Je helpt een kind om te gaan met onzekerheden zonder het kind alles uit handen te nemen. Het is een illusie dat wij alles kunnen beheersen. Corona heeft iedereen op zijn eigen manier geraakt en het leven op z’n kop gezet. Tegelijkertijd heeft het de creativiteit en innovatiekracht vergroot. Wij (het UAF) hebben zaken voor elkaar gekregen waar we - in alle eerlijkheid - anders misschien wel drie keer zo lang over hadden gedaan. Ik ben diep onder de indruk van de enorme betrokkenheid en inzet van al mijn collega's. Want we moesten direct schakelen. De hoeveelheid werk die het UAF op haar bord heeft gekregen werd eerder meer dan minder. Maar de onderlinge solidariteit is groot, omdenken en schakelen is ons gelukt en dat is zo fijn. Nog een persoonlijk Flexibility-inzicht dat ik met jullie wil delen: in september woon ik 30 jaar in Nederland. Om mijn dromen te bereiken heb ik keihard gewerkt. Het was geen sprint naar de top, eerder een marathon van 30 jaar. Corona en de sociale distantie dwongen ons om meer thuis te zijn in plaats van op kantoor, in de auto of bij vergaderingen. Ineens had ik weer elke dag tijd voor een wandeling of lunch met mijn geliefde. In het begin was het onwennig, maar al snel ervoeren we deze momenten als een geschenk. De volgende uitdaging is de kunst om deze nieuwe gewoonte te behouden, al is dat in het hectische bestaan van een topvrouw of -man niet altijd makkelijk. Liefde en geborgenheid zijn een remedie tegen alles en brengen ons weer in contact met onszelf. Wat is leiderschap zonder verbinding met onszelf en met anderen? Niets anders dan eenzaamheid.